بله بعد از وقوع سیل  و مرگ دلخراش تعدای از همشهریان  عزیزمان تعدای از این حضرات اقدام به ارسال پیامک های عرض تسلیت به روی تلفن های همراه و همجنین حضور در بهبهان و ایضا شرکت در مراسم خاکسپاری این عزیزان  نمود ه اند .

نمی دانم این افراد مردم فهیم بهبهان را جه فرض کرده اند و جه نگرشی نسبت به درک و فهم آنها دارند براستی مرگ عده ای باید اسباب فرصت طلبی عده ی دیگر شود.

در کجای دنیا ایستاده ایم. هر پیامک تبلیغاتی ، تاکید میکنم تبلیغاتی که از سوی این افراد ارسال میشود برای عرض تسلیت یا هر جیز دیگر توهینی است به درک و شعور مردم بهبهان و وااسفا که این افراد که خود را عالم دهر و اشنا به  امور میدانند از آن غافلند.   یا خود را به غفلت زده اند جه باک از هر فرصتی باید نهایت بهره را برد حالا جه عزا جه تبریک

یک کوهنورد می خواست از بلندترین کوه ها بالا برود. او پس از سالها آماده سازی ماجراجویی خود را آغاز کرد شب بلندی های کوه را تماماَ دربرگرفت و مرد هیچ چیز را نمی دید. همه چیز سیاه بود .همان طور که از کوه بالا می رفت چند قدم مانده به قله کوه پایش لیز خورد و در حالی که به سرعت سقوط می کرد از کوه پرت شد. در حال سقوط فقط لکه های سیاهی در مقابل چشمانش می دید.اکنون فکر می کرد مرگ چه قدر به او نزدیک است .ناگهان احساس  کرد که طناب به دور کمرش محکم شد. بدنش میان آسمانها و زمین معلق بود و فقط طناب او را نگه داشته بود و در این لحظه سکوت برایش چاره ای نمانده جز آنکه فریاد بکشد خدایا کمکم کن .ناگهان صدای پر طنینی که از آسمان شنیده می شد جواب داد:از من چه می خواهی؟!

ای خدا نجاتم بده!

واقعاَ باور داری که من می توانم تو رانجات بدهم؟

البته که باور دارم.

اگر باور داری طنابی را که به کمرت بسته است پاره کن.

 یک لحظه سکوت ......و مرد تصمیم گرفت با تمام نیرو به طناب بچسبد.

گروه نجات می گویند که روز بعد یک کوهنورد یخ زده را مرده پیدا کردند .بدنش از یک طناب آویزان بود و با دست هایش محکم طناب را گرفته بود........

و او فقط یک متر از زمین فاصله داشت

                          انسان بیاورید سجده میکنم

                                    ..... دکتر علی شریعتی....

مدتی است در گوشه و کنار شهر شاهد  زیر و رو کردن زمین و کندن و پر کردنیم ولی اینبار نه از لوله های ترکیده خبری هست نه از گاز و نه از احیانا نشست های همیشگی خیابان های شهر ما اینبار قصه قصه ی سبزه  البته سبز از نوع سبزی بله شهرداری فعال و پرجنب و جوش شهرمون مثل همیشه دست به شاهکاری باور نکردنی زده   طبق نوشته پلاکارد خود شهرداری( محل احداث باند سبز بهبهان)  شکل و ظاهر کار زیباست ولی ما از شهردار عزیزمون که انتصابشون مصادف شد با کمبود پارچه در سطح شهر به جهت انواع و اقسام تبریک و شادباش و مشت و تو دهنی و هزار قلم عرض اندام برای طرف مخالفشون انتظار بیشتری داشتیم براستی مشکل فعلی بهبهان کمبود همین نوار سبز بود کافی است با ماشین در اصلی ترین خیابان های شهر گذری کنید تا   هزار چاله و چوله شما را به یاد پنیر تبریز دنیای کودکی تون بندازه جناب شهردار محبوب و خیلی محبوب بهبهان حکایت  ما حکایت کسیه که  دیوار های خونه کلنگی و ویرانه خودش رو بجای ساختن مدام رنگ می زنه عقل مردم شهر من همیشه به چشماشون نیست سبز و سبزی از هر نوعی که باشه نمی دونم چرا احساس خوبی ندارم اون از هدیه ۴۰ میلیونی و این هم از طرحی که می تونست در اولویت های بعدی شهرداری باشه لازم درختچه کاشته شده در ان حاشه های سبز نوع خارجیه به اصطلاح (  موورد سابق خودمون )  ( به گفته کارکنان شهرداری ) که در عرض یک ماه رشد فوق لعاده ای داشته و خیلی زود قد می کشه نمی دونم شاید اگه حق با من باشه  حکایت  نبودن شام و نهار و  افتابه و لگنه باشه اگه شهرداران ما به فکر طرح های ریشه ای و زیر ساختی ولو  اگه ظاهر طرح به چشم نیاد و سالها بعد به ثمر برسه بودن امروز حال و روز بهبهان بهتر از این بود متاسفانه حضرات تصور اینکه طرحی رو پایه ریزی کنندو دیگری آن رو افتتاح کنه ندارن حتی اگه اون طرح خونی باشه تو رگ شهر مرده من اقایون طرح حاشیه سبز رو که بعد یک ماه ثمر میده بر ترمیم  بافت فرسوده شهر ، اسفالت خیابان ها ، و هزار نیاز دیگه ترجیح دادن    بهر حال  مجدد یاداوری میکنم همیشه  عقل مردم شهرم در چشماشون نیست به امید فردا  و ارزوی موفقیت برای شهردار شهر ما

 بیچاره ما بیچاره دنیا  کم کم تمام می شویم

 فصل اخر دنیا نزدیک است نزدیک تر ان که فکرش را بکنیم

 داشتم از ادبیات قرن ۱۸ برای هنر جو ها حرف می زدم از تراژدی

 خانوادگی از ستم تزار توجیه آن توسط کلیسا از خوب جلوه دادن تزار

 توسط نمایندگان خدا در  روی زمین و از اینکه ستم های تزار از روی

محبت است چرا که  هرکه در این دنیا سختی ببیند خداوند اخرتش را

 روشن می کند و دست آخر از شورش مردم بر زد نمایندگان خدا . 

 روز های اول انتظار خشم و غضب خدا را داشتند ولی کم کم یافتند

 نه بابا نمایندگان خدا هم بازنشسته می شوند و از کلی از مزایا محروم

  دریافتند خشم و  عذابی در کار نیست گریزی زدم به در گونی کردن فلان خلیفه

 برای مجازات مردمان دوره عثمانی  خلفا را نمایندگان خدا می دانستند

 و هرگونه تعرض به انها را برابر عذاب پس قرار گذاشتند

 سربازان بر بامها بروند و سر بر آسمان و اگر عذاب خدا را مشاهده کردند

خلیفه را از گونی بیرون آورده و طلب مغفرت کنند بیچاره خلیفه نگون

 بخت که ساعتها در گونی با چوب و چماق به دیدار خدایش رفت و زحمت آن حضرت

را کم کرد بله ترازدی خانوادگی در  قرن ۱۸ درسی بود که

 هنرجو ها از اتحاد طبقه  زیرین جامعه با شکل گیری تاتر های

در این ژانر فرا گرفتند کلاس به پایان رسید و من خسته تر از همیشه 

در ذهنم بلوایی بود از تزار و خلیفه و بولشویک و مردمانی که

سادگی شان نان آور اقلیتی  شده که باور های مردم بهترین ناندانی شده برایشان

 انتظار ما از پیشرفت شهرمان و رسیدن به جایگاه واقعی خود مثل انسانی است که در تونل

تاریکی به دنبال سیاه پوستی میگردد که در تونل نیست و جالب است که فریاد میزند او را یافتم

بی ثمر می چرخیم در این  دور بی حاصل وقتی تلاشمان در نابود کردن عقیده و اندیشه مخالفمان است